Gedichten

geplaatst op 6.6.2021:

7 gedichten uit; “Het bal der beelden is geopend” 1993, door Jan Nijhof.

 

no: 8

 

Een mens zijn uit één stuk dat is pas geluk

Helaas leef ik in veelvoud, en vraag mij af

Hoe ik mij heel houd.

no: 2

 

Heer

heb geduld met met mij

ik heb het niet

no: 10

 

Alleen

altijd alleen

mensen om mij heen

en toch zo alleen

dat het pijn doet

bij iedere groet.

no: 19

 

Je weet hoe moeders zijn

ze zijn er altijd:

als je verdwaald bent

of als je moet helpen

of als je rondtrekt in de wereld,

als je sterft en ten hemel stijgt.

Je weet toch hoe moeders zijn

ze zijn er altijd.

no: 20

 

Hij was een vakman, dat wel

maar verder…

verder was hij nauwelijks in tel

zijn verloofde werd zwanger van een ander

de moeder volgde haar zoon tot onder het kruis

en hij, hij zorgde voor eten

en een veilig huis.

no:11

 

Op de kruispunten der wegen

kom ik hem tegen

als ik loop te tellen en te wegen

de knopen in mijn leven.

Er schuifelt een  een man door de stad

oud en der dagen zat

zien zijn ogen elk gat

in mijn leven. Fraai is dat….

Er waren tijden ik hield hem voor stom

keek ik nauwelijks naar hem  om

werd hij ouder en krom.

Toch keerde ik telkens weer om

naar de kruispunten der wegen

daar kom ik hem tegen

hij helpt mij zoeken naar wegen

naar richting in mijn leven.

Hij komt mij nader en nader

hij lijkt op mijn  vader.

Er schuifelt een man door de de stad.

no: 22

 

De hobo verzamelt

de bergen en dalen

tot zich en stamelt

in alle tonen en tallen

ik heb je lief, ik heb je lief

 

3.7.2021 Niet eerder gepubliceerde gedichten van mij.

Being like God

Is the most lonely job in the world;

You can’t be a man

You can’t be a woman

You even can’t make love:

You have to be it.

 

 

In progressie; maandelijks voeg 1 of meer gedichten toe.